من هیچ وقت خواب اصلاح کردن دنیا رو هم نمی بینم.

با این دنیایی که ما داریم،

نمی شه دنیایی غیر از همین که هست ساخت.

(خداحافظ گاری کوپر/رومن گاری)

نه می شه از تو رد بشم

نه می شه خوب من بشی

نه می شه با تو بد بشم

 ...

(اهورا ایمان)

(آلبوم سلام آخر/ احسان خواجه امیری)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چرا میگه نمی شه؟ عجیبه ها ! 

درست بودنم غلطه

(بازنده/قاسم جعفری)

بر اثر فقدان وقت و تفکر، انسان ناگزیر است ندانسته دوست بدارد.

(طاعون/آلبر کامو)

گفتمش: عالی است

               مثل حال گُل!

حال گُل در چنگ چنگیز مغول!

اگر قسمت کنیم شاید رنجش کمتر باشد

اما

دوامش بیشتر است؛

پس منصرف می شویم بالْکُل

می گریزم از آشنایی ها

          چون که می ترسم از جدایی ها

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* پدرجون وقتی این رو گفت بغض کرده بود...

** اما بعضی آشنایی ها گریز ناپذیرند

آه که تنها اگر این تقدیر، دست نداشت...!

به هر حال می گریزیم ما

راه های گریزمان نیز محرمانه اند

حتیّ اگه خیلی مزخرف باشه (که اغلبم هست) بازم گریه م می گیره !

خوبیش اینه که جدَیش نمی گیرم؛ باور کن نمی گیرم!!!

شب خرداد به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه ها می گذرد

و نسیمی خنک از حاشیه ی سبز پتو خواب مرا می روبد.

بوی هجرت می آید:

بالش من پُر آوازِ پَرِ چلچله هاست.

...

باید امشب بروم

...

رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند.

(سهراب)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من سیب را و تو سُها را؛

هردو سخت سخاوتمندیم

چونانکه التهاب بیابان، سراب را

                                                             ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی

                                                             با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را

(قیصر امین پور)

اگر در دلم پنهان شوی، یافتنت برایم دشوار نیست

ولی اگر در لاک خویش پنهان شوی، تلاش دیگران برای یافتنت بیهوده خواهد بود.

(جبران خلیل جبران)

روز و شب

امروز و فردا

آغاز و فرجام

حق و ناحق

خوب و بد

پاکی و ناپاکی

خوشبختی و بدبختی

خسته ام.

گفتی خواب؟!!!

نه؛ من از خواب هم خسته ام.

(جبران خلیل جبران)

او چنان زخم مرا به سخره می گیرد که گویی خود هرگز زخم را تجربه نکرده است.

(رومئو)

و حالا

به دنیای واقعی خوش آمدی

چه آمدنی!!!

اینجا باید یاد بگیری بی تفاوت باشی،

و سرد،

و شاید کور و کر

تمامش از آن روست که این مذبح را تاب آوری

و چاره ای جز این نیست

راه فراری نیست

تو را قربانی امیال خویش می کنند

قوی باش

و بی احساس (اهصاصاتشان را نیز باور نکن)

دم نزن

سکوت کن و بپذیر

کز کشیدن تنگ تر گردد کمند

دل خراب من دگر خراب تر نمی شود

که خنجر غمت ازین خراب تر نمی زند

(سایه)

ولی او نمی بیند و البته من نمی گذارم سعادت دیدن اشکهایم نصیبش شود.

(دیوانه وار/کریستین بوبن)

ورای معصیت های تو، تمام معصومیت های دنیاست

به ما موهبت بی تفاوتی عنایت فرما

آمین

 پریشان خاطریم از این روست که از این پس دیگر نمی توانم تو را باور کنم. 

(نیچه)

این هم از آن طنزهای روزگار

همه ی دنیا سوار و

                    من پیاده

اینجا همه هر لحظه می پرسند: << حالت چطور است؟>>

اما کسی یک بار از من نپرسید<<بالت...>>!

(قیصر امین پور)

نیک می پندارند!

فقط ترسم از این است که وجود داخلی اش را نیز منکر شوند

که در این صورت پندارشان را به استهزاء می گیرم.

میان گریه می خندم که چون شمع اندرین مجلس

زبان آتشینم هست ، لیکن در نمی گیرد

(حافظ)

آسمان می بارد

من نیز بارانی ام همچون آسمان

چه شاهوار ترانه ی عشق را می خواند

و من لمس می کنم احساس لطیف بودن را

آسمان که می بارد، تسلیم بودن خویش می شوم

ببار ای بارون ببار

با دلم گریه کن خون ببار

در شبای تیره چون زلف یار

بهر لیلی چو مجنون ببار

ای بارون

تا فراموش نکنم که گاهی چقدر دلتنگ می شوم ،

دلتنگ هیچ و این از تمام انواعش غریب تر است.